Ronde 1

Amba Zeggen & Pim Poppe (Probability & Partners)

Amba is partner bij Probability & Partners en ondersteunt organisaties bij het verbinden van bedrijfsstrategie, risicomanagement en kapitaal. Ze geeft inzicht in de werking van sterke risk management tools zoals het ORSA/ERB proces en het belang van een goede model governance en risicocultuur. Amba heeft wiskunde en actuariële wetenschappen gestudeerd en ruim 20 jaar ervaring in de financiële sector. Naast consultant is Amba o.a. docent aan de Actuariële Executive Master en de Executive Master Insurance & Risk van de UvA.

 

 

Pim is oprichter en managing director van Probability & Partners. Daarvoor is hij twee keer negen jaar eindverantwoordelijk geweest voor de Group Risk Management; bij Robeco en SNS Reaal. Daarbij heeft hij aan vrijwel alle risico en controle domeinen leiding gegeven: asset & liability management voor bank en de verzekeraar, operationeel risico, compliance, Group Audit, Performance meting & attributie, actuariaat, groupsactuariaat, funding, kapitaal management, kredietrisico, etc.

Als nevenactiviteit is Pim voorzitter van de opleidingscommissie van de Postgraduate Master Risk Management for Financial Institutions van de VU.

Pim Poppe zal een korte prikkelende inleiding geven over (de rol van de actuaris bij) het behalen van duurzaamheidsdoelen zoals bij voorbeeld de energie transitie. Amba zal daarna de dialoog met de zaal modereren met een debat rondom een aantal stellingen.

Klimaatverandering staat hoog op de agenda van de meeste financiële instellingen. De gevolgen van klimaatverandering voor kapitaal, strategie en risico’s zijn nu al merkbaar. Een beetje serieuze onderneming heeft een duurzame strategie ontwikkeld en zorgt voor de juiste risk management tools om de organisatie te beschermen tegen de negatieve gevolgen van klimaatveranderingen. Maar hoe duurzaam moet en kan een bank, pensioenfonds of verzekeraar zijn? We laten de impact zien van investeren in bedrijven met verschillende duurzaamheidsniveaus; op basis van empirie en op basis van verstandig nadenken. We bespreken slordigheden in het denken over het behalen van sociale doelen. Kortom, hoe kunnen je een bijdrage leveren die effectief is en niet economisch verspillend?

Tijdens de interactieve bijeenkomst in discussie met de deelnemers hoe je als individu een zinvolle bijdrage kunt leveren aan een duurzame samenleving: als kiezer, betrokken burger, belegger, consument, bestuurder en actuaris.

Melchior Mattens (Arcturus)

Melchior Mattens is partner bij Arcturus, een actuarieel consultancybureau gericht op (schade)verzekeraars. Door het samenbrengen van kennis vanuit verschillende disciplines en het toepassen van innovatieve kwantitatieve modellen ondersteunt hij veel verschillende verzekeraars in het vooruitbrengen van hun risicomanagement. In het verleden heeft hij eerder gesproken op verschillende congressen, waaronder het Actuariaatcongres en won hij in 2018 de actuarieel talent van het jaar prijs voor zijn visie op de rol van actuarissen en econometristen bij artificiële intelligentie.  Daarnaast is hij als lid van de commissie Verzekeringen verbonden aan het Actuarieel Genootschap.

In zijn presentatie gaat Melchior in op aan klimaatverandering gerelateerde transitierisico: het risico dat komt kijken bij abrupte economische veranderingen die nodig zijn om de gevolgen van sterke opwarming van de aarde te voorkomen. Onder meer De Nederlandsche Bank wijst erop dat het beperken van de opwarming tot 1,5 graad zal samengaan met het terugdringen van de uitstoot in een tempo groter dan in enige grootschalige economische crisis sinds 1900. Echter, het vooruitschuiven van beslissingen kan ertoe leiden dat de directe gevolgen van klimaatverandering de overheid ertoe zou kunnen bewegen veel zwaardere maatregelen te treffen op een onverwachts moment. Deze onzekerheid is daarom essentieel om op te nemen in het risk management framework van financiële instellingen en bedrijven. Een actuarieel ethisch aspect voor discussie: kunnen verzekeraars CO2-uitstotende bedrijven en particulieren nog blijven accepteren als verzekerbaar risico in de toekomst?

Ron Batten (Verbond van Verzekeraars) 

Ron Batten is expert in de financiële sector wetgeving met ervaring op senior niveau in public affairs en compliance in de financiële sector. Hij houdt www.dedikkebatten.nl bij, een website over de Wet op het financieel toezicht, welke een vervolg is op de SDU uitgave over de Wft van zijn hand uit 2007. Hij werkt thans voor het Verbond van Verzekeraars, en is belast met de 2020 Review van Solvency II en met de verslaggevingsregels. Hiervoor heeft hij gewerkt voor onder meer DUFAS, de Nederlandse branchevereniging voor vermogensbeheerders. In die functie was hij voorzitter van de duurzaam beleggen commissie van de Europese koepel van vermogensbeheerders, EFAMA. Door de komst van de politieke vraag om duurzaamheid beter te verwerken in de Solvency II regels, kon hij zijn achtergrond in duurzaam beleggen inzetten. Als verantwoordelijke voor duurzame verslaggeving houdt hij zich thans tevens bezig met de door de EFRAG in zijn nieuwe rol als standard setter te ontwikkelen duurzame verslaggevingsregels.

Mij was gevraagd om het wettelijk kader te schetsen van duurzaamheid in Solvency II en de waarderingsregels. Dus dat zal ik schetsen, qua inhoud en proces van totstandkoming.

Will-Jan Jacobs (Pensioenfederatie) & Rebecca Wörner (Pensioenfonds Metaal en Techniek)

Will-Jan is beleidsadviseur (verantwoord) beleggen op het bestuursbureau van de Pensioenfederatie, de brancheorganisatie van de Nederlandse pensioensector. Een sector die voor 5,9 miljoen werkenden en 3,6 miljoen gepensioneerden 1700 miljard euro belegt en daarmee dus meer dan een steentje kan bijdrage aan de verduurzaming van de financiële sector en algemene economie. In die functie is hij o.a. secretaris van de commissie Vermogensbeheer en betrokken bij de implementatie van het Convenant Internationaal Maatschappelijk Verantwoord Beleggen Pensioenfondsen en het commitment van de financiële sector aan het Klimaatakkoord. Daarnaast is hij betrokken bij de advisering rondom (nieuwe) nationale en Europese wetgeving op het gebied van duurzaam beleggen. Will-Jan studeerde bedrijfseconomie aan Tilburg University en de VU in Amsterdam en Economics of Globalisation and European Integration aan de Universiteit Antwerpen. Pas daar kwam de pensioenpassie toevallig op zijn pad, toen hij startte als investment trainee bij pensioenuitvoerder MN. Na het vervullen van twee andere functies binnen het vermogensbeheer, begon hij in 2020 bij de Pensioenfederatie.

Ik denk aan hoe pensioenfondsen bijdragen aan een duurzamere wereld en welke instrumenten ze daarvoor hebben. Daarbij wil ik ook veel dilemma’s en voorbeelden gebruiken.

Rebecca Wörner is werkzaam bij het Pensioenfonds Metaal en Techniek (PMT). Ze adviseert het bestuur van PMT over de ontwikkeling van het beleggingsbeleid, met een focus op verantwoord beleggen (ESG). Verantwoord beleggen beslaat een breed terrein: van de integratie van mensenrechtenaspecten in beleggingsbeslissingen, tot de vormgeving van klimaatbeleid. Ook beheert zij de relatie met externe stakeholders, waaronder NGO’s. Met een belegd vermogen van zo’n 100 miljard Euro is PMT het twee na grootste pensioenfonds van Nederland. Voordat Rebecca in dienst trad bij PMT, werkte zij als beleidsadviseur bij het ministerie van Buitenlandse Zaken en het ministerie van Economische Zaken en Klimaat op het terrein van buitenlandse handel en investeringen, circulaire economie en Europees klimaatbeleid. Rebecca behaalde in 2017 haar master Legal Research aan de Universiteit Utrecht. Daarvoor studeerde ze Europees en Nederlands recht in Maastricht, en een semester in Xiamen. Rebecca is lid van de werkgroep Mensenrechten en Bedrijfsleven van het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten.

Als lange termijn beleggers hebben pensioenfondsen een belangrijke taak – en kans – om bij te dragen aan een duurzame en leefbare wereld. In haar presentatie gaat Rebecca nader in op manier waarop pensioenfondsen klimaat meewegen in de vormgeving en uitvoering van hun beleggingsbeleid, en de dilemma’s die pensioenfondsen daarbij ervaren.

Cancel